در دنياي امروز و به لحاظ اثرات شگفت انگيز تكنولوژي هاي نوين ، مفهوم سواد به عنوان يكي از شاخص هاي دانايي ، دستخوش تغييرات زيادي شده است .

از جمله اين كه افراد ديگر با مدرك توانايي خواندن و نوشتن باسواد محسوب نمي شوند و حتي داشتن سواد نسبتا جامع بدون تسلط اوليه و مقدماتي بر ابزارهاي تكنولوژي نوين از جمله توانايي كار با رايانه آنها را مشمول مفهوم «انسان باسواد» نمي كند .

يكي ديگر از ملاك هاي باسوادي، دانستن زبان و توانايي برقراري ارتباط با انسان هاي ديگر مجامع است كه در اين مورد خاص مي توان از زبان انگليسي به عنوان زباني كه كاربرد بسيط و گسترده اي در جهان امروز دارد نام برد.

در سال هاي اخير و پس از گسترش و نفوذ فناوري هاي ارتباطي و اطلاعاتي (ICT) دانستن زبان و امكان ارتباط با ديگران كه احيانا، زبان فارسي نمي دانند و ما مجبور به برقراري ارتباط با آن ها هستيم به طرز فزآينده اي رخ نموده است.

مهم ترين وظيفه روابط عمومي

مهم ترين وظيفه اي كه نهاد ارتباطات و روابط عمومي در سازمان ها و نهادها ايفاء مي كند، اطلاع رساني متقابل در راستاي ارتقاء سازماني، ارايه خدمات بيشتر و بهتر و اعتمادسازي ميان سازمان و جامعه و مخاطبان، خدمت رساني بهتر و برتر و ايجاد اعتماد و روابط صميمي ميان نهاد و جامعه و ديگران است. اين ها اهم اهداف و محورهايي است كه روابط عمومي و ارتباطات و نهادها آن را تعقيب مي كنند. اطلاع رساني كه يكي از وظايف مهم و عمده ترين وظيفه نهادهاي روابط عمومي است، داراي سه حلقه مي باشد: حلقه اول، اطلاع رساني درون سازماني ميان مديران، كاركنان، مسوولان و مجموعه سازماني؛ حلقه دوم، اطلاع رساني نهايي نسبت به جامعه بيرون و حلقه سوم، در حوزه امور بين الملل و فراتر از كشور است. به طور طبيعي در همه اين حلقه ها، هم تكنيك را شاهد هستيم، هم ارزش ها و بنيادهاي اخلاقي. نكته ديگري كه بايد به آن توجه كنيم آن است كه ارتباطات و به طور ويژه روابط عمومي، ضمن آن كه يك قلمرو تكنيكي و فني دارد يك قلمرو و دامنه اخلاقي و ارزشي نيز دارد. بنابراين روابط عمومي هم يك فن است، هم يك دانش و هم يك قلمرو مهم اخلاقي و ارزشي انسان است. روابط عمومي در شكل نوين آن، هم يك دانشي است كه بر پايه هاي دانش هاي بنيادي ديگر استوار شده است و علمي است كاربردي، مبتني بر علوم و دانش هاي پايه خود از قبيل جامعه شناسي، روانشناسي و ساير علوم موثر در اين قلمرو. بعد دوم آن حوزه تكنيكي و فني و روش برقراري ارتباط است و قلمرو سوم آن قلمرو اخلاقي و ارزشي روابط عمومي است. به گمان من اگر بخواهند روابط عمومي ها در يك كشور و يا در عرصه بين المللي از يك جايگاه ممتازي برخوردار شوند، در هر سه ضلع بايد تقويت شوند، هم در ضلع دانش و علمي آن، هم در ضلع فني و تكنيكي و هم در ضلع و چهارچوب اخلاقي و ارزشي آن .

خلاقيت و روابط عمومي

بر كسي پوشيده نيست كه در جوامع امروزي ارتباطات نقش بسيار مهمي در پيشبرد اهداف يك سازمان ايفا مي كند. بهبود كمي و كيفي فعاليتهاي سازمان، افزايش بهره وري از امكانات ونيروي نساني درسايه انعكاس فعاليتهاي سازمان با جامعه و بهره گيري از امكانات و قابليتهاي اجتماع و مشاركت عمومي افراد آن مي باشد. در اين راستا روابط عمومي ها به عنوان حلقه ارتباطي سازمانها با جامعه نقش بسيار مهمي دارند. هرچه  اين حلقه ارتباطي گسترده تر و محكم تر باشد، به همان اندازه سازمان در پيشبرد اهداف و فعاليتهاي خود موفق تر خواهد بود. پس روابط عمومي ها براي اينكه بتوانند اين حلقه ارتباطي سازمان را با جامعه حفظ كنند، بايد در جستجوي  تكنيكها ، الگوها و شيوه هاي مناسب و جديد باشند يكي از اين شيوه ها و الگوها خلاقيت است كه عامل مهم موفقيت برنامه هاي روابط عمومي است كه اگر بدرستي بكار گرفته شود بسياري از ضعف هاي فني و اجرايي را پوشش مي دهد و چون موضوع كار روابط عمومي از تنوع  و حيطه بالايي برخوردار است امكان ظهور خلاقيت  در آن به مراتب بيشتر از ساير  حوزه هاي كاري سازمانها است .